Omdat het afgelopen donderdag Thanksgiving was en iedereen in de US die donderdag en vrijdag vrij heeft besloot ik ook maar eens een break te nemen. Nadat ik donderdagochtend de laatste dingetjes had afgerond pakte ik het vliegtuig naar Las Vegas (net als vorig weekend). Het was erg druk op de airport en ik was nog maar net op tijd. Dacht ik. Het vliegtuig had vertraging. Maar goed uiteindelijk vertrokken we toch en in Las Vegas aangekomen regende het. Verder moest ik bijna een uur op mijn huurauto wachten, en kwam ik in een ongelooflijke file te staan op de Strip. Een lekker begin dus. Ik heb in verschillende casino’s gepokerd en ook dat was niet bepaald een succes, in tegenstelling tot vorig weekend. Dus zondaag besloot ik maar wat anders te doen en de Hoover Dam te gaan bezoeken. Dat is zo’n 30 mile van Vegas en omdat ik toch een huurauto had ben ik daar maar heen gereden. Onderweg stond er een bord : “Veel files en veel vertraging bij Hoover Dam”. Omdat het op de weg waar ik reed erg rustig was trok ik mij daar niks van aan en reed gewoon door. Toen ik de andere snelweg opdraaide en zich een fantastische view over Lake Mead ontpopte, stond ik bijna meteen in de file.
Het was nog 12 km en het stond echt stil. Ik besloot om aan mijn TomTom een andere route te vragen en die was er, dus ik maakte linksomkeert. Na een paar km stuurt de TomTom me ergens heen waar geen weg was. Eigenlijk recht een stuk woestijnachtig gebied in. Er stonden wel bandensporen dus ik reed er maar in. De “weg” werd steeds slechter en er zaten zulke diepe kuilen in dat ik een paar keer uit moest stappen om zeker te weten dat ik niet vast zou komen te zetten. Het zand werd ook steeds fijner (een soort zand als op het strand), dus ik slipte steeds vaker weg. Omkeren kon ook niet meer, want het pad lag iets dieper en eromheen stonden struiken. Achteruit het stuk terug rijden was ook al geen optie dus ik reed maar door. Toen ik dacht dat ik er bijna weer uit was stuurde de TomTom mij een pad in dat steil naar beneden liep met hele grote rotsblokken overal bezaaid en vreselijk diepe kuilen. Ik stapte de auto uit om het eens beter te bekijken en te kijken of ik die rotsblokken kon verplaatsen. Ineens hoorde ik een stem in mijn hoofd zeggen : “Mies doe even normaal. Je staat hier eind november met 30 graden helemaal alleen en ver van alles en iedereen in een soort woestijn; Alvin en de Chipmunks die een kerstliedje aan het krijsen zijn op de achtergrond; te kijken of je jezelf nog verder in de nesten gaat werken.” Dat deed ik dus maar niet en liet de TomTom weer een alternatieve route bedenken. Die was er. Ik moest weer verder de woesternij in en van een weg was al helemaal geen sprake meer.
Op een gegeven moment kwam ik een bord tegen : “Private shooting range. Danger.” Met zo’n doodshoofd eronder. Hmmm. Ik draaide mijn raampje open en hoorde dat een aantal hillbilly’s, luidkeels “JIIIHAAAAAAA” schreeuwend, flink aan het knallen was. En dat waren geen klappertjespistolen. Om mijn huurauto onder de kogelgaten weer in te leveren leek me ook niet zo’n goed idee, dus ik liet de TomTom maar weer eens wat anders bedenken. Hij kwam nu met een route die 281 km lang was en ruim 4 uur zou duren… Ai. Out of options dus. Er zat niks anders op dan die ongeveer 10 km maar weer helemaal terug te rijden. Omdat ik de weg nu kende voerde ik het tempo maar wat op en dat ging allemaal net goed. Ik besloot om maar weer in de file aan te sluiten die inmiddels wel veel korter was geworden. Onderweg kwam ik weer langs Lake Mead, en omdat dat zo mooi was besloot ik om dat maar eens per helikopter te gaan bekijken.
Voor slechts 29$ kon je een helicoptervluchtje maken. Wel heel erg kort, maar zeker de moeite waard. Ik vervolgde na het spectaculaire vluchtje mijn weg naar de Hoover Dam, en kwam daar net voor zonsopgang aan, zodat ik nog snel even wat fotootjes kon schieten. Het is best wel een groot en indrukwekkend ding !
De terugweg verliep veel vlotter en ondertussen zit ik al weer op mijn vlucht terug te wachten terwijl ik dit typ. Uiteraard heeft Micha “Exit-Row” Mulder weer een gratis update te pakken naar meer beenruimte…
Deze week ga ik veel afspraken proberen te maken met klanten zodat ik volgende week met de nieuwe verkoper flink op pad kan. Verder ga ik ook bezig met het uitwerken van mijn businesscase,
tot de volgende keer !