Ik weet niet waarom, waarschijnlijk uit verveling, maar ik had vanavond tegen beter weten in maar weer eens (voor het eerst sinds 3 weken of zo) de TV aangezet. Daar word je niet vrolijk van. Tussen de reclames door af en toe een baggerprogramma, vaak een beeldkwaliteit alsof je naar een slecht filmpje uitvergroot op de laptop zit te kijken, en uiteraard een en al propaganda overal voor. Het enige wat die TV doet is de kijker een mening opleggen. Ik word er ziek van. Vooral die vele reclames. En dan ook nog reclames nergens voor. Reclame voor gezonde kaaspatat want er zitten geen groeihormonen in. Reclame over hoe je van je creditcard debts af kunt komen door naar een betaalnummer te bellen. Zelfs heel veel reclame TEGEN bepaalde dingen (tegen het milieu, tegen roken, tegen het homohuwelijk, zelfs reclame tegen reclame, ja echt waar)
De TV gaat uit.
De telefoon gaat.
Een stem : “Hi, is this Philip Black ?”
Ik : “No, I don’t know Philip Black”. “Oh, that’s great ! I have some fantastic news for mr. Black. Maybe you can tell him ?“. “I don’t know mr. Black, so I cannot tell him”. Het leek me een erg interessant gesprek te worden dus ik besloot niet meteen op te hangen. “Well we have a fantastic offer for him, but since he is not on the phone I might as well offer it to you“. “What kind of offer ?”. “You are a resident of Mountain view, right ?“. “Yes”. “Ok that’s great, because we just opened a showroom in Mountain View. Our closest showroom used to be in San Mateo“. “What kind of showroom is it ?”. “It is at California Avenue“. “For what kind of products ?”. “We will open next friday, so I will send you all the legal documents and reserve a place for you“. “What kind of legal documents ?”. “Just documents that state that we don’t lie and stuff, nothing special. So I can sign you up for next Friday ?“. “What products will you be showing ?”. “You are really lucky you got me on the phone, this normally is for people on a list only. I can make a reservation for you now, but you have to decide quickly, we are almost fully booked“. “FOR WHAT PRODUCTS YOU STUPI….” Ik besefte me dat het me te veel werd. Was ook pas het 3e telefoontje van de avond, 1 reclamebandje en een ander verkooptelefoontje. Ik gooide de hoorn er maar op. En meteen ook de stekker eruit. Die telefoon gebruik ik toch niet. De stekker gaat er morgen wel weer even in als ik mijn moeder bel. En daarna er gauw weer uit.
Ik besluit nog even mijn mail te checken. 1 nieuwe mail met een rood uitroeptekentje ervoor. Ik kijk naar het onderwerp : “Best practices on machinery lubrication”. Het ging over een symposium in Shanghai. Voordat ik er erg in had zat ik al terug te typen : “WHY ON EARTH ARE YOU SENDING ME A MAIL……”
Het zit in me hoofd. Al die reclame, al die misleiding, al die onzin, tv-pastoren, liegen, overhalen, verdraaien, overdrijven; ik kan er niet meer tegen.
En als ik er al niet meer tegen kan na 5 weken, dan kunnen al die Amerikanen er ook niet meer tegen. Niemand gelooft niemand meer. Niemand geeft dus nog geld uit. Het enige geld dat nog in omloop is is bij reclamebureaus, bedrijven die mensen oplichten en advocaten. Het consumentenvertrouwen staat derhalve ook al maanden op een historisch dieptepunt.
En zo gaat een heel land failliet door misleidende reclames en slechte regulering ervan.
Ik wil gauw weer terug naar ons communistische kikkerlandje waar reclames door de staat worden gecontroleerd en gereguleerd. En dan betaal ik maar belasting voor Gekke Ella, de Paddopolitie, te dure fitnessruimtes voor ambtenaren, grote infrastructurele projecten die altijd duurder zijn dan gedacht en door de staat gesubsidieerde clubjes die de staat aanklagen.
Maar nooit meer zoveel irritante misleidende reclames !!!
groetjes,
Micha